Każdy młody człowiek prędzej czy później mierzy się z pytaniem: czy ja wystarczam? W czasach mediów społecznościowych to pytanie powraca częściej niż kiedykolwiek. Instagram, TikTok czy Snapchat serwują nam obrazy świata, w którym wszyscy są piękni, szczęśliwi i nieustannie przeżywają przygody. Ale to, co widzimy na ekranie, to tylko ułuda – wyselekcjonowane chwile, obrobione w programach graficznych, opatrzone filtrami i odpowiednim światłem.

Iluzja doskonałości

Zdjęcia perfekcyjnych sylwetek czy egzotycznych podróży to często gra na pokaz. Ludzie publikują to, co chcą, by inni zobaczyli – niekoniecznie to, czym naprawdę żyją. W rezultacie powstaje fałszywy obraz rzeczywistości, który może rodzić kompleksy: Dlaczego ja nie mam takiego życia? Dlaczego nie wyglądam tak dobrze?

Presja rówieśników

Do tego dochodzi presja otoczenia: „musisz być cool”, „musisz być w centrum wydarzeń”. Warto jednak pamiętać, że ta presja jest często tylko chwilową modą i nie ma żadnego znaczenia w dłuższej perspektywie. Ryzykowanie swojego zdrowia psychicznego czy poczucia własnej wartości, aby sprostać oczekiwaniom rówieśników, po prostu się nie opłaca.

Porównywanie się z innymi

Porównywanie swojego życia do życia innych to jeden z najtrudniejszych mechanizmów, z którymi młodzi muszą sobie radzić. Problem w tym, że porównujemy własne codzienne doświadczenia do cudzych „najlepszych momentów”. To trochę tak, jakby porównywać film nagrany telefonem z hollywoodzką superprodukcją – wynik zawsze będzie krzywdzący.

Konsumpcja i pogoń za trendami

Nowe ubrania, najnowsze gadżety, modne miejsca – często młodzi czują, że muszą mieć to wszystko, aby być akceptowanymi. Tymczasem pogoń za trendami to wyścig, którego nie da się wygrać. Trendy mijają, a to, co zostaje, to pytanie: czy naprawdę jestem szczęśliwy?

Jak się nie dać?

Jak więc leczyć kompleksy? Przede wszystkim warto uświadomić sobie, że media społecznościowe to teatr, a nie rzeczywistość. Kluczowe jest budowanie autentycznych relacji opartych na szczerości, a nie na liczbie „lajków”. Ważne jest też dbanie o siebie – rozwijanie własnych pasji, troska o zdrowie psychiczne i fizyczne, a także odwaga bycia innym, bo wartość człowieka nie zależy od tego, czy podąża za tłumem. Kompleksy można leczyć, ale wymaga to odwagi – odwagi, by zdjąć filtr i spojrzeć na siebie takim, jakim się jest naprawdę. Bo życie poza ekranem – choć mniej „idealne” – ma o wiele więcej barw niż jakikolwiek Instagramowy feed.

/EKa/

Foto: zrzut zrzut z ekranu/Youtube.com

Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030 PROO1.

—
Dom Edukacji Medialnej (DEM) to projekt, który został sfinansowany ze środków pochodzących z budżetu państwa (Ministerstwo Edukacji i Nauki) w ramach programu pn. „Rozwój potencjału infrastrukturalnego podmiotów wspierających system oświaty i wychowania”. W Domu Edukacji Medialnej odbywają się m.in. spotkania edukacyjne z udziałem młodych ludzi. W ramach funkcjonującego mini-studia nagraniowego są tworzone filmy o charakterze edukacyjnym oraz odbywają się spotkania i wywiady z gośćmi specjalnymi o tematyce edukacyjnej, patriotycznej, historycznej, medialnej i społecznej.